Ik herinner mij het lange wachten bij de "Groote Kerk" op lijn 2. Begin 50'er jaren had mijn tante tv (de bekende grote kast met het koektrommelbeeldje) en mocht ik op woensdag naar dappere Dodo gaan kijken.
Je hoorde de tram in de Torenstraat al aankomen omdat in de bochten de rails werden "geslepen" Als het gordijntje op tv dicht ging of tante Hannie het bekende zwaaigebaar had gemaakt, gingen we voldaan na een half uurtje huiswaarts, met lijn 2.
Deze foto is het evenbeeld van hetgeen in mijn geheugen een onuitwisbare plek heeft. |